قصه زولبیای شانسی

زولبیا یکی از خوراکی های محبوب مردم تهران در گذشته های نه چندان دور بوده است.

قصه زولبیای شانسی

خبرنگاران - بهاره خسروی : اگر در خاطرات قدیمی ­ها و مو سپید­های تهرانی­ های قدیم سرک بکشیم، خرید زولبیای شانسی داغ و خوردن آن با دوستان پس از مدرسه، در روزهای سرد و یخی زمستانی، فصل مشترک نوستالژی­های بیشتر آنها است. اما حکایت زولبیای شانسی، این خوشمزه دلربا چیست!؟ معمولا فروشنده­ های دوره ­گرد برای بازار گرمی و فروش بالای اقلام خود در میان مردم، دست به ابتکارهای جالبی می­ زدند و یکی از این ترفندها در میان دست­فروش­ های دوره­ گرد، فروش زولبیای شانسی بود.

در این روش، فروشنده مواد اولیه و مورد احتیاج تهیه زولبیا را آماده می­ کرد و با دریافت یک ریال از مشتریان خود، آغاز به ریختن مواد در روغن داغ می­ کرد. تا آماده شدن زولبیا هم کوشش می ­کرد با بازار گرمی و ایجاد هیجان و تشویق تماشاچیان، مشتری بیشتری پیدا کند.

با پرداخت همان یک ریال مشتری، مواد اولیه برای پخت زولبیا مورد استفاده قرار می گرفت، اما فروشنده به گونه­ ای وانمود می­ کرد که نسبت به پرداخت یک ریال، مواد بیشتری را استفاده نموده که این از خوش شانسی خریدار است. این موضوع موجب شده بود تا از سر کنجکاوی هم که شده، مشتری ­ها شانسشان را امتحان نمایند و بر این اساس زولبیای بیشتری هم می­ خریدند و از این بابت پول خوبی هم نصیب فروشنده می­ شد.

منبع: همشهری آنلاین

به "قصه زولبیای شانسی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "قصه زولبیای شانسی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید